سیالات انتقال حرارت و روغن های حرارتی
به روز رسانی شده در ۱۴۰۵/۳/۲۱ زمان مطالعه 10 دقیقه
اطلاعات مایعات انتقال حرارت و روغن های حرارتی
نمایش تمام تولید کنندگان مایعات انتقال حرارت و روغن های حرارتی
سیالات انتقال حرارت و روغنهای حرارتی برای حمل انرژی حرارتی در فرآیندهای گرمایش، فلزکاری و خنکسازی ماشین استفاده میشوند. انواع مختلفی از محصولات وجود دارد. خنک کننده های در گردش، سیالات چیلر، ضد یخ ها و مبردها برای انتقال گرما یا تامین سرمایش در ماشین آلات، تجهیزات فرآیند یا موتورهای احتراقی استفاده می شوند. روغن های داغ، روغن بخاری و سایر سیالات حرارتی برای تامین یا انتقال گرما به منطقه ای نزدیک ماشین آلات یا تجهیزات فرآیند استفاده می شود. به طور معمول، محصولاتی مانند مبردها، روغن های داغ و ضد یخ ها گرمایش یا سرمایش غیرمستقیم را فراهم می کنند و با ماشین آلات یا تجهیزات تماس ندارند. در مقابل، سیالات فلز کاری و خاموش کننده ها مستقیماً با قطعه کار یا جزء تماس می گیرند. بیشتر سیالات انتقال حرارت و روغنهای حرارتی در چرخش بخاریها، چیلرها یا خنککنندهها بین منبع حرارت و سینک حرارتی استفاده میشوند. مبردهای اولیه از طریق تغییرات فاز یا چرخه Rankine که شامل خنک کننده تبخیری و انتقال حرارت است، خنک کننده را فراهم می کنند. مبردهای ثانویه هم شامل خنک کننده های گردشی و هم ضد یخ هستند.
مشخصات فنی
سیالات انتقال حرارت و روغن های حرارتی از نظر ترکیب شیمیایی متفاوت هستند. محصولات مصنوعی شامل ترکیبات استر و دی استر، مایعات پلی گلیکول و آب گلیکول و گریس ها و روغن های مبتنی بر سیلیکون می باشد. آنها از ترکیبات آلی و معدنی قلیایی فرموله می شوند و به شکل رقیق شده با غلظت های مختلف از 3٪ تا 10٪ استفاده می شوند. محصولات غیر مصنوعی از نفت یا روغن های معدنی تشکیل شده و ممکن است شامل آب باشد. محصولات مصنوعی گرانتر از سیالات غیر مصنوعی هستند، اما مقاومت در برابر آتش و عملکرد خنک کنندگی بهتری دارند. هزینه و عملکرد انتقال حرارت سیالات نیمه مصنوعی بین سیالات روغنی مصنوعی و محلول قرار می گیرد. کلروفلوئوروکربن ها (CFC) مواد شیمیایی غیر قابل اشتعال هستند که حاوی کربن، کلر و فلوئور هستند. سیالات فلوروکربن هالوژنه (HFC)، کلروفلوئوروکربن هالوژنه (HCFC) و پرفلوئوروکربن (PFC) در این گروه قرار می گیرند.
امکانات
سیالات انتقال حرارت و روغن های حرارتی از نظر موارد زیر متفاوت هستند:
اصطحکاک جنبشی
دمای عملیاتی
نقطه ریزش
نقطه جوش
نقطه اشتعال
ویسکوزیته سینماتیکی زمان مورد نیاز برای عبور مقدار ثابتی از مایع یا روغن از طریق لوله مویین تحت نیروی گرانش است. واحدهای اندازه گیری شامل استوک، سنتیستوک (100/1 استوک) و ثانیه جهانی Saybolt (SUS) است. نقطه ریزش، پایین ترین نقطه ای که یک سیال در آن جریان دارد، معمولاً 15 درجه فارنهایت تا 20 درجه فارنهایت کمتر از پایین ترین دمای استفاده نهایی سیستم است تا از آسیب پمپ در اثر کاویتاسیون جلوگیری شود. نقطه اشتعال پایین ترین دمایی است که در آن یک مایع بخارات کافی برای تشکیل مخلوط قابل اشتعال در هوای نزدیک به سطح تولید می کند. نقطه آتش و اشتعال خودزا ملاحظات مهمی در هنگام انتخاب سیالات مقاوم در برابر آتش هستند. نقطه آتش پایینترین دمایی است که در آن یک مایع میتواند بخارات کافی برای تشکیل مخلوطی در هوا ایجاد کند که به طور مداوم از احتراق پس از احتراق پشتیبانی میکند. اشتعال خودزا (AIT) دمایی است که در آن احتراق خود به خود اتفاق می افتد.
برنامه های کاربردی
سیالات انتقال حرارت و روغن های حرارتی در کاربردها و صنایع مختلفی مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از محصولات در کاربردهای هوافضا، خودروسازی، دریایی یا نظامی استفاده می شوند. برخی دیگر با موتورهای احتراقی، تجهیزات پردازش، کمپرسورها، پمپ های پیستونی، چرخ دنده ها و درایوهای نهایی استفاده می شوند. سیالات ویژه انتقال حرارت و روغن های حرارتی می توانند از اکسیداسیون، خوردگی یا رشد میکروبی جلوگیری یا جلوگیری کنند. محصولات زیست تخریب پذیر به گونه ای طراحی شده اند که پس از انتشار در محیط به مواد شیمیایی بی ضرر تجزیه شوند. ویژگی های عدم کف کردن از طریق استفاده از مواد افزودنی که هوای خارج شده را می شکند به دست می آید. مایعات انتقال حرارت و روغن های حرارتی که دارای رتبه بندی مواد غذایی، نوشیدنی ها و کاربردهای دارویی هستند نیز در دسترس هستند.
منبع