آلیاژهای مس، برنج و برنز

آلیاژهای مس، برنج و برنز فلزات غیرآهنی با هدایت الکتریکی و حرارتی عالی و همچنین مقاومت در برابر خوردگی، شکل پذیری و استحکام خوب هستند.

مس فلزی نارنجی متمایل به قرمز، نرم و چکش خوار (سختی کم) است که رسانای خوبی برای گرما و الکتریسیته است. مس خالص عمدتاً برای کاربردهای انتقال حرارت و الکتریکی استفاده می شود، زیرا بیشتر آلیاژهای افزوده شده بر خواص رسانایی مس تأثیر منفی می گذارند. کاربردهای رایج شامل الکترونیک، لوله کشی و مبدل های حرارتی است .

برنج آلیاژی از مس و روی است . نسبت روی و مس را می توان برای ایجاد طیفی از برنج ها با خواص متفاوت تغییر داد. برنج‌ها استانداردی را تعیین می‌کنند که بر اساس آن ماشین‌کاری مواد دیگر ارزیابی می‌شود و در دماهای پایین مانند فولاد نرم شکننده نمی‌شوند. برنج رسانایی حرارتی عالی دارد و اولین انتخاب برای مبدل های حرارتی است. ضدعفونی کردن یک ویژگی منحصر به فرد برنج است، زیرا پاتوژن های معمولی در عرض چند ساعت روی سطح آن می میرند و آن را برای دستگیره های در و سایر وسایلی که معمولاً توسط دست انسان لمس می شود ایده آل می کند.

برنز آلیاژی از مس و معمولاً قلع به عنوان افزودنی اصلی است که بسیار سخت تر و شکننده تر از برنج است. اصطلاح "برنز" گاهی اوقات به جای یکدیگر برای انواع مختلف آلیاژهای مس استفاده می شود، اما رایج ترین آنها معمولاً به ترکیبی از حدود 90٪ مس و 10٪ قلع در شکل "خالص" آن اشاره دارد. مواد افزودنی متداول به برنز شامل فسفر برای سخت شدن برنز و سرب برای ریخته گری بیشتر برنز است. اصطکاک کمی ایجاد می‌کند و جرقه نمی‌زند و برای کاربردهای فلزی در تماس فلزی مانند چرخ دنده‌ها و ابزارهای مورد استفاده در محیط‌های قابل احتراق ایده‌آل است.

مشخصات

انتخاب آلیاژهای فلزی نیازمند تجزیه و تحلیل ابعاد و مشخصات مورد نظر است. ابعادی که باید در نظر گرفته شوند عبارتند از:

• قطر بیرونی (OD)

• قطر داخلی (ID)

• طول کلی

• ضخامت کلی

سایر مشخصات مهم (بر اساس کاربرد) شامل شکل محصول، استحکام کششی، استحکام تسلیم، نقطه ذوب، هدایت، مقاومت در برابر خوردگی، شکل پذیری و چکش خواری است. این خواص بر اساس روش شکل دهی و ترکیب آلیاژ متفاوت است.

محصولات و خدمات مرتبط

• فولادهای کربنی و فولادهای آلیاژی

  فولادهای کربنی فولادهایی هستند که افزودنی اصلی آلیاژی در آنها کربن است. فولادهای آلیاژی فولادهایی هستند که علاوه بر کربن با فلزات یا مواد دیگر برای بهبود خواص آلیاژ می شوند.

• توپ های فلزی

  توپ های فلزی عناصر کروی و نورد هستند که استحکام و چقرمگی بیشتری نسبت به توپ های پلاستیکی و سرامیکی از خود نشان می دهند. آنها سختی کافی برای بسیاری از کاربردهای توپ صنعتی دارند و بیشتر محصولات رسانای الکتریکی هستند. برخی از توپ های فولادی، نیکل و کبالت را می توان مغناطیسی کرد. توپ های فلزی ساخته شده از آلیاژهای خاص نیز می توانند مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر نسوز را ایجاد کنند.

• فویل های فلزی و استوک فویل

  فویل‌های فلزی و فویل‌های فلزی، محصولات بسیار نازک و بسیار نازک هستند که ضخامت آنها معمولاً کمتر از 0.006 اینچ است. فویل‌های مسی و فویل آلومینیومی رایج‌ترین انواع فویل‌های فلزی و استاک فویل هستند.

• فلزات نسوز و واکنش پذیر

  فلزات نسوز دسته ای از فلزات هستند که در برابر حرارت و سایش فوق العاده مقاوم بوده و نقطه ذوب فوق العاده بالایی دارند. فلزات راکتیو در دماهای بالا تمایل زیادی به اکسیژن و نیتروژن دارند و در دماهای پایین در برابر خوردگی بسیار مقاوم هستند.

• آلیاژهای فولاد ضد زنگ

  فولادهای زنگ نزن فولادهایی هستند که حداقل 10 درصد کروم دارند و نسبت به فولادهای معمولی در برابر خوردگی مقاومت بیشتری دارند.

• تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم

  تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم فلزات غیرآهنی با مقاومت در برابر خوردگی عالی، خواص خستگی و نسبت استحکام به وزن بالا هستند.

• روی و آلیاژهای روی

  روی و آلیاژهای روی آلیاژهای غیرآهنی هستند که به طور گسترده در تولید قطعات دایکاست استفاده می شود.

  منبع:https://www.globalspec.com/