سانتریفیوژهای آزمایشگاهی
به روز رسانی شده در ۱۴۰۵/۳/۲۱ زمان مطالعه 10 دقیقه
سانتریفیوژهای آزمایشگاهی برای جداسازی ذرات از محلولها با توجه به اندازه، شکل، چگالی، ویسکوزیته محیط و سرعت روتور استفاده میشوند. مبنای نظری این تکنیک، تأثیر گرانش بر ذرات (از جمله ماکرومولکولها) در حالت تعلیق است. دو ذره با جرم های مختلف در پاسخ به گرانش با سرعت های متفاوت در یک لوله قرار می گیرند. نیروی گریز از مرکز (که به صورت xg، گرانش اندازه گیری می شود) برای افزایش این نرخ ته نشینی بسته به چرخش برای القای نیروی گریز از مرکز استفاده می شود، که جدا شدن مایع از جامدات را تسریع می کند. نیروی گریز از مرکز باعث می شود فاز جامد در فاز مایع در یک خط مستقیم حرکت کند و از مرکز چرخش دور شود. ویژگی های فاز جامد مانند چگالی، اندازه، شکل و قوام ذرات و سرعت چرخش محفظه سانتریفیوژهای آزمایشگاهی (بسته به نوع سانتریفیوژ یک سبد یا کاسه) با قطر معین نیز بر سرعت دور شدن فاز جامد تأثیر می گذارد. از مرکز چرخش هر چه سرعت چرخش بیشتر باشد، نیروی G وارد شده بر فاز جامد بیشتر می شود و جامدات سریعتر انباشته می شوند.
نمایش تمام سازندگان سانتریفیوژهای آزمایشگاهی
انواع سانتریفیوژهای آزمایشگاهی
دو نوع رایج سانتریفیوژ آزمایشگاهی عبارتند از:
تحلیلی
آماده سازی
تمایز بین این دو بر اساس هدف سانتریفیوژ است.
از سانتریفیوژهای آزمایشگاهی آماده سازی برای جداسازی ذرات خاص استفاده می شود. این طبقه بندی به دو نوع دیفرانسیل و چگالی تقسیم می شود. سانتریفیوژهای دیفرانسیل برای جداسازی ذرات از یک محیط مایع یا جدا کردن ذرات با جرم های مختلف به بخش های جداگانه مایع رویی استفاده می شوند. سانتریفیوژهای چگالی با چرخاندن دو سیال با چگالی متفاوت در یک محفظه یا روتور در حال چرخش کار میکنند که سیال سنگینتر به دیواره در داخل روتور میچرخد در حالی که سیال سبکتر به سمت مرکز روتور حرکت میکند.
سانتریفیوژهای آزمایشگاهی تحلیلی خواص فیزیکی ذرات مانند ضریب رسوب یا وزن مولکولی را اندازه گیری می کنند. روش های بهینه در سانتریفیوژ اولترا تحلیلی استفاده می شود. مولکول ها توسط سیستم نوری در طول سانتریفیوژ مشاهده می شوند تا امکان مشاهده ماکرومولکول ها در محلول را در حین حرکت در میدان گرانشی فراهم کنند. نمونهها در سلولها (لولههایی با پنجرههای کوارتز) دارای پنجرههایی که به موازات صفحه چرخش سر روتور قرار دارند، سانتریفیوژ میشوند. با چرخش روتور، تصاویر سلول (پروتئین ها) توسط یک سیستم نوری روی فیلم یا کامپیوتر پخش می شود. غلظت محلول در نقاط مختلف سلول با جذب نوری با طول موج مناسب تعیین می شود (قانون بیر دنبال می شود). این را می توان با اندازه گیری درجه سیاه شدن فیلم عکاسی یا با انحراف قلم انجام داد.
منبع